Asosiy navigatsiya menyusiga o'tish Asosiy kontentga o'tish Sayt quyi qismiga (futer) o'tish

OʻZBEKISTON MINTAQALARINING IJTIMOIY -IQTISODIY RIVOJLANISHINI BAHOLASH GA ILMIY VA NAZARIY YONDASHUVLAR

Tashkilot
Namangan davlat texnika universiteti Menejment kafedrasi mudiri, pr ofessori iqtisodiyot fanlari doktori (DSc)

Annotatsiya

Maqolada Oʻzbekiston Respublikasida hududlararo tengsizliklarni baholashning dolzarbligi, sabablari hamda oqibatlari ilmiy jihatdan asoslangan holda yoritilgan. Hududiy nomutanosibliklarning kuchayishi markazsizlashtirish siyosati bilan bogʻliq mahalliy oʻ zini oʻzi boshqarishning afzalliklari va muammolari orasidagi muvozanat buzilishlarini yanada yaqqol namoyon qilmoqda. Tadqiqotda hududiy farqlar aholi farovonligi, iqtisodiy faollik va mehnat salohiyatidan foydalanish imkoniyatlariga salbiy taʼsir qiluvch i omillar sifatida qaralib, Oʻzbekiston Respublikasining iqtisodiy - geografik va ekologik oʻziga xosliklari ham batafsil tahlil qilingan. Shuningdek, iqtisodiyot tarkibidagi meros qilingan notekis rivojlanish, ishlab chiqarish va investitsiyalar konsentrats iyasi, ayrim hududlarning “anklav” iqtisodiyotining shakllanishi kabi muammolar ilmiy asoslangan tarzda koʻrib chiqilgan. Muallif hududiy siyosatning maqsadi tenglashtirish emas, balki mavjud tafovutlardan strategik foydalanish orqali ijobiy natijalarga er ishish ekanligini taʼkidlaydi hamda bu borada nazariy va amaliy tavsiyalar beradi.

Kalit so'zlar

hududiy tengsizlik, mahalliy oʻzini oʻzi boshqarish, markazsizlashtirish, ijtimoiy -iqtisodiy farqlar, fiskal avtonomiya, hududiy siyosat, iqtisodiy faoliyat markazlari, anklav iqtisodiyot, rivojlanish strategiyasi


Adabiyotlar ro'yxati

  1. Rodrik, D. (2004). Growth Strategies. Handbook of Econom ic Growth, Volume 1A. Amsterdam: Elsevier, pp. 967 –1014.
  2. Kanbur, R., & Venables, A. J. (2005). Spatial Inequality and Development. Oxford University Press, Oxford. ISBN 978 -0-19-927863 -3.
  3. World Bank. (2016). Uzbekistan: Toward a New Economy —Country Economic Update. World Bank Group, Washington, DC.
  4. United Nations Development Programme (UNDP). (2019). Human Development Report 2019: Beyond Income, Beyond Averages, Beyond Today. United Nations, New York.
  5. Asian Development Bank (ADB). (2020). Uzbekistan: Quality Job Creation as a Cornerstone for Sustainable Economic Growth. Asian Development Outlook. Manila, Philippines: ADB. https://doi.org/10.22617/TCS200167 -2
  6. Storper, M. (2018). Separate Worlds? Explaining the Current Wave of Regional Economic Polarization. Journal of Economic Geography, 18(2), 247 –270.
  7. Acharya, A. (2012). Comparative Regionalism: A Field Whose Time Has Come? The International Spectator, 47(1), 3 –15.
  8. Байков, А. А. (2010). Регионализм и регионализация в современной мировой политике. Международные процессы, 8(3), 17 –28.
  9. Fawcett, L. (2004). Exploring Regional Domains: A Comparative History of Regionalism. International Affairs, 80(3), 429 –446.
  10. Haas, E. (1 958). The Uniting of Europe: Political, Social, and Economic Forces, 1950 –1957. Stanford University Press.
  11. Hettne, B. (2005). Beyond the 'Newʼ Regionalism. New Political Economy, 10(4), 543 –571.
  12. Katzenstein, P. J. (2005). A World of Regions: Asia and Europ e in the American Imperium. Cornell University Press.
  13. Кузнецов, Д. А. (2011). Экономическое развитие и регионализация в условиях глобализации. Журнал международных отношений, 6(2), 54 –63.
  14. Lagutina, M. (2013). Eurasian Economic Integration: Institutions, Pr omises and Faultlines. Springer.
  15. Lagutina, M. (2016). Regional Integration and Future Cooperation Initiatives in the Eurasian Economic Union. Palgrave Macmillan.
  16. Михайленко, Е. (2010). Регионализм и интеграция: теория и практика. Вестник международных организаций, 5(2), 76 –89.
  17. Mitrany, D. (1943). A Working Peace System. Royal Institute of International Affairs.
  18. Söderbaum, F. (2003). Theories of New Regionalism. Palgrave Macmillan.
  19. Söderbaum, F. (2015). Rethinking Regionalism. Palgrave Macmillan.
  20. Telò, M. (2 007). European Union and New Regionalism: Regional Actors and Global Governance in a Post -Hegemonic Era. Ashgate Publishing Limited.
  21. Гранберг, А. Г. (2000). Основы региональной экономики. Москва: Высшая школа экономики.
  22. Лавровский, Б. Л., Масаков, В. В. (2004). Региональная асимметрия: сущность, причины, методы измерения. Региональная экономика, (3), 22 –31.
  23. Лексин, В. М., Швецов, О. М. (2001). Государство и регионы. Теория и практика государственного регулирования территориального развития. Москва: Эдиториал УРСС.
  24. Гранберг, О. А. (2004). Экономика и социология территориальных образований. Москва: Наука.
  25. Постникова, Е. А., Шильсин, Е. О. (2005). Дифференциация социально - экономического развития регионов России. Региональная экономика и управление, (1), 16 –21.
  26. Кибалов, Е. Б. и др. (2007). Проблемы региональных диспропорций в развитии экономики России. Экономические науки , (12), 5 –9.

Yuklab olishlar

Yuklab olish ma’lumotlari hali mavjud emas.